De geschiedenis van suikerwerk en suikerspinnen.

Bouwtekening suikerspinmachine
De suikerspin is geen moderne uitvinding. In het begin van de vijftiende eeuw maakten creatieve Italiaanse koks fantastische sculpturen van gesponnen suiker. Dit deden ze met een vork door deze door de kokende suikersiroop te halen en de zo ontstane suikerslierten over een bezemsteel te laten vallen. In de zestiende eeuw werd Henri III van Frankrijk tijdens een staatsbezoek aan Venetië getrakteerd op een banket dat enkel bestond uit suiker. Zelfs het bestek en het tafelkleed waren van suiker. Ook waren er sculpturen van gesponnen suiker aanwezig. In het begin van de negentiende eeuw maakte de Franse chef-kok Marie-Antoine Careme van gesponnen suiker, windmolens, fonteinen, tempels en kastelen. Ook verschenen er in het begin van de achttiende eeuw kookboeken waarin werd uitgelegd hoe je een kom van suikerspinsel kunt maken door een mes in de kokende suikersiroop te dopen en nadien dit mes te bewegen in de vorm van "zweepslagen" boven een beboterde mal. In die tijd was het maken van suikerspinsel lastig en arbeidsintensief en bleef tot de komst van de suikerspinmachine beperkt tot de verfijnde keuken. Hierin kwam verandering toen banketbakker John C. Wharton samen met de tandarts William Morrison (ja, u leest dit goed) een elektrische suikerspinmachine bedachten. In 1904 stelden ze hun machine voor op de wereldtentoonstelling te St. Louis. Dit was zo uniek dat ze suikerspinsel konden verkopen aan de bezoekers voor meer dan de helft van de prijs van een inkomkaart van de wereldtentoonstelling zelf. Ondanks de enorme vraag naar dit product waren de eerste suikerpinmachines onbetrouwbaar, ze maakten enorm veel lawaai en gingen dikwijls stuk. In 1949 kwam Gold Medal Products of Cincinnati, Ohio met een veervoet voor de suikerspinmachine, dit maakte dat de machine stiller en rustiger werkte. Tot op de dag van vandaag maakt deze firma zowat alle professionele suikerspinmachines die in de wereld worden verkocht.